Projekty UE – Exemplo
Projekt Exemplo

Liczy się doświadczenie
Rozmowa z Lechem Kuncem, wiceprezesem Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierownictwa Oddział Gdańsk

– 15 partnerów z siedmiu krajów Europy, w tym polskie Towarzystwo Naukowe Organizacji i Kierownictwa oraz Zarząd Regionu NSZZ „S’. Co ma być efektem tak szeroko zakrojonej współpracy?
– Celem projektu o nazwie Exemplo, finansowanego w ramach programu Unii Europejskiej Leonardo da Vinci jest, mówiąc ogólnie, pomoc w zarządzaniu wiedzą w firmie. Tworzymy systemy oceniania umiejętności ludzi na każdym stanowisku pracy. Zatrudniony będzie mógł potem samodzielnie ułożyć sobie projekt edukacyjny, w którym określi, jaka wiedza jest mu jeszcze potrzebna dla dobra stanowiska pracy oraz całej firmy. Dzięki stworzonym narzędziom badania kompetencji można będzie także wytypować z grupy starszych pracowników tych, którzy są zdolni do przekazywania wiedzy innym. Właśnie temu aspektowi projekt zawdzięcza swoją nazwę „Exemplo”, która jest skrótem od angielskiego określenia „Experienced employees”, czyli „doświadczeni pracownicy”.
– Projekt Exemplo odpowiada także na problem nieuznawania na zewnątrz nieformalnych szkoleń prowadzonych wewnątrz firmy.
– Każda firma ma swój specyficzny sposób organizacji pracy. Nowy pracownik, zanim zacznie wykonywać swoje obowiązki, najpierw „uczy się firmy”. Uczy się także w firmie, ale ze względu na brak narzędzi badających poziom jego kompetencji, nie są one często formalnie uznawane. Lukę tę może wypełnić projekt Exemplo. Zyskał on nowe znaczenie wobec wprowadzania przez UE tzw. paszportów europejskich EUROPASS, dokumentujących umiejętności pracowników. W celu ich przyznawania, przy powstającym w każdym kraju centrum, będą akredytowane komisje certyfikujące dyplomy. Nasz projekt pomoże ocenić wartość szkoleń nieformalnych, które przeszedł pracownik.
- Niemcy, Francuzi, Anglicy i Norwegowie stworzyli już w ramach programu narzędzia oceny umiejętności. Co będzie zawierała polska „Matryca rozwoju pracownika”?
– „Matryca rozwoju pracownika” to rodzaj kwestionariusza, w którym pracownik sam dokonuje swojej oceny. Oczywiście tej opinii nie przyjmuje się bezkrytycznie, będzie ona kontrolowana i weryfikowana. Jeśli samoocena pracownika i ocena kierownika będą się wydatnie różnić, decyzję podejmie przełożony wyższego szczebla. Nasz kwestionariusz będzie w procesie badań standaryzowany w około 20 firmach. Ponieważ każdy sektor gospodarki ma inne potrzeby, zawężyliśmy zakres odbiorców – matryca będzie adresowana do sektora metalowego. Prace nad matrycą trwają. Największe kontrowersje budzi zakładana ocena kierownika przez jego podwładnego oraz związana z tym potencjalna anonimowość wypowiedzi. W ankiecie anonimowej mogą się pojawić skrajnie negatywne, przesadzone oceny, zaś w jawnej czynnikiem ograniczającym szczerość może być strach. Ja jednak opowiadam się za jawnością.
– Międzynarodowi partnerzy będą testować nawzajem wypracowane przez siebie narzędzia?
– Tak. My standaryzujemy narzędzia angielskie. Musimy przetestować je minimum w 30 firmach, wykonać analizę i opisać wyniki. Po dyskusji na forum międzynarodowym, uzupełnimy narzędzia o elementy wskazane w analizach i sporządzimy wspólną teczkę narzędzi. Nie znaczy to, że powstanie jeden materiał, ale można będzie np. uzupełnić nasze materiały o elementy, których nie dostrzegliśmy, a które pojawią się u partnera zagranicznego. Korzystna będzie również wymiana materiałów, gdyż poszczególne narzędzia mają innych docelowych odbiorców. Nasz kwestionariusz jest prosty w obsłudze, więc przypuszczam, że sprawdzi się dobrze w małych przedsiębiorstwach, natomiast do wykonania niemieckich badań wymagana jest kadra specjalistów, można go więc polecić dużym firmom. Ważny jest fakt, że efektem wprowadzenia projektu nie może być teczka dokumentów, którą się postawi na półce, lecz narzędzia badawcze gotowe do zastosowania.
– Formalnymi partnerami polskimi w ramach Exemplo są: TNOiK oraz ZRG NSZZ „S”, a także firma CEMEt Ltd, ale w skład polskiego komitetu koordynacyjnego projektu wchodzi wielu przedstawicieli organizacji związanych z kształceniem zawodowym.
– Komitet, który powstał w każdym partnerskim kraju, jest niesłychanie ważny, gdyż w jego skład wchodzą instytucje reprezentujące ideę ustawicznego doskonalenia się. Program Leonardo da Vinci, w dużej mierze dotyczy szkoleń zawodowych. Zajmuje się on trzema obszarami: po pierwsze – są to staże i wymiany, przede wszystkim w szkolnictwie zawodowym, po drugie – projekty językowe i pilotażowe, po trzecie –  projekty naukowo-badawcze. Nasz projekt wpisuje się w drugi obszar. Jego wymogi to tworzenie partnerstw dla wymiany dobrych praktyk i doświadczeń. Zakłada się, że wnioskodawca musi mieć minimum dwóch partnerów zagranicznych. Wnioskodawcą w naszym projekcie była edukacyjna firma bawarska Berufliche Fortbildungszentren der Bayerischen Wirtschaft GmbH – bfz, instytucja szkoleniowa Związku Pracodawców Bawarii z Niemiec. TNOiK współpracował z tą firmą jako wnioskodawca w ramach projektu Leonardo da Vinci „Regionalne szkoły dialogu społecznego”, który otrzymał bardzo wysoką ocenę w UE.
– TNOiK prowadzi nadal Regionalną Szkołę Dialogu Społecznego. Czy rozwijanie komunikacji społecznej jest głównym celem, przyświecającym towarzystwu?
– Misją TNOiK jest integracja nauki i praktyki, członkami towarzystwa są menedżerowie firm oraz naukowcy. Jednym z naszych celów jest także promowanie idei dialogu społecznego i obywatelskiego. Cel ten wyraża się w tworzeniu partnerstw, takich właśnie, jak partnerstwo z „Solidarnością” w ramach programu Exemplo.

Rozmawiała: Elżbieta Banecka

Download PDF
Powrót Drukuj stronę