Pozew zbiorowy

Zupełnie nową możliwość dochodzenia roszczeń daje pozew zbiorowy, wprowadzony do polskiego prawa pod koniec lipca 2010 roku.

Regulacje z tym związane znalazły się poza kodeksem postępowania cywilnego. Reguluje je ustawa z dnia z 17.12.2009 r. o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym (Dz.U.Nr 7, poz.44 z 2010 r.).
Możliwość wniesienia pozwów zbiorowych została ograniczona do spraw:
- o ochronę konsumentów,
- z tytułu odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny,
- z tytułu czynów niedozwolonych.
Pozew zbiorowy może złożyć co najmniej 10 osób, które zostały poszkodowane w tej samej sprawie. Warunkiem tylko jest, by grupę powodów wiązało roszczenie jednego rodzaju, oparte na tej samej lub takiej samej podstawie faktycznej (art. 1 ust. 1). By jednak wziąć udział w tego rodzaju postępowaniu, trzeba do grupy się zgłosić. Wszczęcie postępowania grupowego nie wyłącza możliwości dochodzenia swych roszczeń przez osoby, które nie przystąpiły do grupy lub z niej wystąpiły (art. 1 ust. 3).
Rozpoznanie pozwów zbiorowych powierzono sądom okręgowym, które będą je rozpoznawać w składzie 3 sędziów zawodowych (art.3 ustawy). Pozew zbiorowy musi spełniać pewne wymogi formalne. Przede wszystkim prawo nakłada przymus adwokacko-radcowski. Oznacza to, iż pozwy zbiorowe mogą złożyć jedynie adwokaci lub radcy. Sąd sprawdzi czy pozew kwalifikuje się do trafienia na wokandę. Jeśli uzna, że tak, to opublikuje ogłoszenie w prasie dotyczące wszczęcia postępowania. Tym samym da czas innym potencjalnym poszkodowanym na przystąpienie do pozwu zbiorowego.
Grupę składającą pozew zbiorowy reprezentuje jedna osoba. Na ogół jest to albo członek grupy, albo powiatowy lub miejski rzecznik konsumentów. Jego zadaniem jest reprezentowanie wszystkich osób należących do grupy oraz wywalczenie jak największego odszkodowania. Należy jednak pamiętać o tym, że każdy powód otrzyma jednakowe odszkodowania. Zróżnicowanie odszkodowania możliwe jest tylko wówczas, gdy nie jest możliwe ujednolicenie roszczeń pieniężnych wszystkich członków grupy, np. ze względu na różny charakter wyrządzonych szkód. Z tego też względu bardzo ważne jest, by członkowie grupy zanim wystąpią z pozwem zbiorowym, najpierw doszli do porozumienia w kwestii wysokości roszczenia. Nikt nie może liczyć na przyznanie mu wyższego odszkodowania niż pozostałym osobom, o ile oczywiście zgodził się na pozew zbiorowy. Jeśli bowiem wystąpił z pozwem indywidualnym, to sąd będzie jego sprawę rozpatrywać zupełnie odrębnie.
Opłata stosunkowa wnoszona do pozwu wynosi 2 procent wartości przedmiotu sporu, a w sytuacjach, gdy nie do się wartości przedmiotu sporu określić w chwili wszczęcia postępowania określa się opłatę tymczasową w granicach od 30 do 1.000 złotych.


Monika Wojak

Download PDF
Powrót Drukuj stronę