Lżej dźwigaj.

 Lżej dźwigaj.

 

Transport ręczny, w wielu dziedzinach gospodarki odszedł w zapomnienie, ze względu na automatyzacją i mechanizację procesów technologicznych. Istnieją jednak sektory naszego życia, w których ręczne przenoszenie, unoszenie, podnoszenie przedmiotów ma w dalszym ciągu miejsce i jeszcze długo nie zostanie wyeliminowane. Przykładem może tu być praca w handlu, ale nie tylko, ponieważ z ręcznym podnoszeniem czy przenoszeniem ciężarów mamy również do czynienia w naszym życiu codziennym, na przykład remontując dom, mieszkanie czy robiąc zwykłe zakupy.

W Polsce o bezpiecznym i higienicznym ręcznym transporcie traktuje rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej, a w przypadku kobiet także rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wykazu prac szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia kobiet.

Przepisy te podają normy dla ręcznego transportu, przez który rozumie się: unoszenie, podnoszenie, układanie, pchanie, ciągnięcie, przenoszenie, przesuwanie, przetaczanie lub przewożenie.

I tak masa przedmiotów podnoszonych i przenoszonych przez jednego pracownika nie może przekraczać:

* 30 kg – dla mężczyzn oraz 12 kg – dlakobiet, przy pracy stałej

* 50 kg – dla mężczyzn oraz 20 kg – dlakobiet, przy pracy dorywczej.

Jako pracę dorywczą rozumie się ręczne przemieszczanie przedmiotów, materiałów nie częściej niż 4 razy na godzinę, jeżeli łączny czas wykonywania tych prac nie przekracza 4 godzin na dobę.

Natomiastkobietom w ciąży lub karmiącym piersią dozwolone jest podnoszenie lub przenoszenie przedmiotów, których ciężar nie przekracza:

* 3 kg – przy pracy stałej,

* 5 kg – przy pracy dorywczej.

Same normy podnoszenia, czy przenoszenia przedmiotów nie rozwiązują jednak problemu, ponieważ ważna jest nie tylko waga dźwiganego przedmiotu, ale także sposób, w jaki go na przykład podnosimy. Podnosząc jakiś przedmiot z ziemi, powinniśmy to robić przy ugiętych w kolanach nogach.

Nieprawidłowe wykonywanie tych prac może powodować groźne urazy, zwłaszcza kręgosłupa. W przypadku stwierdzenia, że sposób wykonywania prac jest nieprawidłowy i stwarza zagrożenia, pracodawca jest obowiązany zapewnić wstrzymanie tych prac do czasu zastosowania odpowiednich działań eliminujących te zagrożenia. Jednym z takich działań może być zapewnienie odpowiednich przerw w pracy na odpoczynek.

Jeżeli praca ma polegać na ręcznym przemieszczaniu przedmiotów nieporęcznych, niestabilnych, ze zmiennym środkiem ciężkości, w celu prawidłowego wykonania zadania, powinna być opracowana instrukcja, podająca szczegółowe zasady bezpiecznego postępowania przy przemieszczaniu takich przedmiotów. Zgodnie z Kodeksem Pracy, pracownik jest obowiązany potwierdzić na piśmie zapoznanie się z taką instrukcją.

Natomiast, w razie konieczności przenoszenia przedmiotu trzymanego w odległości większej niż 30 cm od tułowia, należy albo zmniejszyć o połowę dopuszczalną masę przedmiotu, czyli może to być maksymalnie 15 kg, zamiast 30kg – przy pracy stałej oraz 25 kg, zamiast 50 kg – przy pracy dorywczej, albo czynności te powinny być wykonywane, przez co najmniej dwóch pracowników.

Ponadto pracodawca musi oceniać ryzyko zawodowe występujące przy ręcznych pracach transportowych, w szczególności biorąc pod uwagę indywidualne predyspozycje pracownika, takie jak sprawność fizyczna, wiek i stan zdrowia oraz informować o tym ryzyku narażonych na nie pracowników. Ocena ryzyka zawodowego jest niejednokrotnie przeprowadzana rutynowo, a nie z punktu widzenia praktycznego każdego narażonego na nie pracownika, ale w razie jakichkolwiek wątpliwości, co, do jakości dokonanej oceny, można zwrócić się do społecznego inspektora pracy, jeżeli taki został w zakładzie wybrany lub do zakładowej organizacji związkowej.

 

Iwona Pawlaczyk

 

Dopuszczalne normy dla ręcznych prac transportowych podają:

  • Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 marca 2000 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy ręcznych pracach transportowych / Dz. U. Nr 26, poz. 313 i Nr 82, poz.930 oraz Nr 56, poz. 642 z 2009 r. /
  • Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 września 1996 r. w sprawie prac szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia kobiet / Dz. U. Nr 114, poz. 545 oraz Nr 127, poz. 1092 z 2002 r./

 

Download PDF
Powrót Drukuj stronę