Stres, jako przyczyna zewnętrzna wypadku przy pracy

Przepisy ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych za wypadek przy pracy uznają zdarzenie, które jednocześnie spełnia następujące kryteria: jest nagłe, wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uraz lub śmierć oraz pozostaje w związku z pracą.

 

Przyjmuje się, że wykonywanie zwykłych (typowych, normalnych), choćby stresujących lub wymagających dużego wysiłku fizycznego czynności, nie może być uznane za zewnętrzną przyczynę wypadku przy pracy. Sama praca nie może stanowić zewnętrznej przyczyny w rozumieniu definicji wypadku przy pracy. Natomiast może nią być określona nadzwyczajna sytuacja związana z tą pracą, która staje się współdziałającą przyczyną zewnętrzną.

Każdy przypadek wymaga odrębnego rozpatrzenia i ustalenia, czy taka przyczyna zewnętrzna istniała przy istnieniu przyczyny wewnętrznej (np. zawału, udaru). Nie każda przyczyna stanu emocjonalnego pracownika będzie uznana za przyczynę zewnętrzna powodująca schorzenie. Nie będzie tymwystąpienie nagłego zdenerwowania pracownika w związku z podjętymi decyzjami dotyczącymi jego pracy (np. powiadomienie pracownika o wypowiedzeniu umowy lub przeniesienie do innej pracy).

 

Podsumowując, nie wykluczając całkowicie stresu, jako przyczyny zewnętrznej wypadku przy pracy, każdorazowo należy dokładnie ustalić, czy w konkretnym przypadku nie miały miejsca nadzwyczajne sytuacje stresogenne.

Sporządził:

Łukasz Sulej

(stan prawny na dzień 10.09.2014 r.)

 

 

 

 

Download PDF
Powrót Drukuj stronę