Historia 1941. Ojciec Maksymilian Maria Kolbe. Siłą jest miłość

Ojciec Maksymilian Maria Kolbe (Rajmund Kolbe), święty, męczennik, kapłan, filozof i teolog, misjonarz, franciszkanin umierał śmiercią głodową na przełomie lipca i sierpnia 1941 r. Oddał życie za bliźniego. Jego postawa zdziwiła oprawców spod znaku pogańskiej swastyki.

Konał w celi nr 18 w podziemiach bloku 11. Do końca modlił się i udzielał rozgrzeszenia towarzyszom niedoli.
17 lutego 1941 r. Niemcy uwięzili o. Kolbego na Pawiaku. Został przewieziony do KL Auschwitz 28 maja 1941 roku.

29 lipca 1941 r. podczas apelu obozowego o. Kolbe wyszedł przed szereg współwięźniów po tym, jak wyselekcjonowano dziesięć osób, które miały umrzeć w celi śmierci za to, że jeden więzień uciekł. – Czego chce ta polska świnia – zapytał Lagerfuehrer Karl Fritzsch, przedstawiciel „rasy panów”, kiedy stanął przed nim o. Maksymilian.

Po niemiecku o. Kolbe poprosił, aby mógł zająć miejsce współwięźnia Franciszka Gajowniczka, który rozpaczliwie błagał o litość. Zapytany: „Dlaczego?”, odparł: „Jestem księdzem katolickim”.’

Ojciec Kolbe został dobity zastrzykiem z kwasu karbolowego (fenol) wstrzykniętym mu 14 sierpnia 1941 r. Dzień przed dniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Parii. 

Papież Jan Paweł II w 1982 roku zaliczył ojca Maksymiliana do grona świętych Kościoła. Papież Franciszek 29 lipca br. modlił się w celi, w której osadzono męczennika.

Artur S. Górski

Download PDF
Powrót Drukuj stronę