Grudzień 1981 w Stoczni Gdańskiej

Po wprowadzeniu stanu wojennego strajk w Stoczni Gdańskiej rozpoczął się w nocy z 12 na 13 grudnia. Po kilku godzinach został on rozbity przez ZOMO. 13 grudnia w Porcie Gdańskim powstał Krajowy Komitet Strajkowy (przewodniczący Mirosław Krupiński). Wieczorem członkowie komitetu przedostali się  do Stoczni Gdańskiej, gdzie 14 grudnia strajk wybuchł ponownie. Znajdujący się w niej działacze powołali Regionalny Komitet Strajkowy (przewodniczący Stanisław Fudakowski). Działał również zakładowy komitet strajkowy (przewodniczący Alojzy Szablewski).

Władze podjęły decyzję o zmilitaryzowaniu stoczni. W nocy z 14 na 15 grudnia oddziały ZOMO i wojska zaatakowały ponownie. Aresztowano lub internowano 51 osób. Nie zablokowano jednak stoczni, dlatego bardzo szybko zaczęli do niej przybywać pracownicy z innych zakładów, którzy wraz z grupą stoczniowców rozpoczęli nowy strajk. 16 grudnia nad ranem rozpoczął się kolejny szturm ZOMO. Brama nr 2 została rozbita przez czołg, na teren zakładu wkroczyło wojsko. Aresztowano większość przywódców strajku.

W efekcie wszystkich trzech interwencji ZOMO w Stoczni Gdańskiej aresztowano lub internowano ponad 130 osób. W wyniki represji stanu wojennego pracę w stoczni  straciło 1,5 tys. osób, a zakład na kilka tygodni przerwał działalność.

Download PDF
Powrót Drukuj stronę