26 września 1939. Polskie Państwo Podziemne

Polskie Państwo Podziemne, działające w l. 1939–1945 na terenach okupowanych przez Niemców i Sowietów, było fenomenem w czasie II wojny światowej. Wypełniało wszystkie funkcje państwa: władczą, organizatorską, wojskową i opiekuńczą. Kierowane było z wolnych krajów sojuszniczych przez w pełni legalne władze naczelne RP: prezydenta, rząd i Naczelnego Wodza oraz ich krajowe przedstawicielstwa.

Początki PPP to noc z 26 na 27 września 1939 r., gdy w oblężonej Warszawie powstała Służba Zwycięstwu Polski – konspiracyjna organizacja wojskowa. Służba została przekształcona najpierw w Związek Walki Zbrojnej, a 14 lutego 1942 r. w Armię Krajową, jednoczącą ok. 200 organizacji wojskowych.

W momencie maksymalnej zdolności bojowej latem 1944 r. siły AK liczyły ok. 400 tys. osób, w tym ponad 10 tys. oficerów. Kadrę oficerską sprzed wojny uzupełniano absolwentami tajnych kursów oraz przerzucanymi do kraju „cichociemnymi”. AK była największą podziemną armią w okupowanej Europie.

Download PDF
Powrót Drukuj stronę