25 marca 1977. Powstanie ROPCiO

25 marca 1977 r. przypada 41 rocznica powstania Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela, organizacji antykomunistycznej i niepodległościowej.

We wrześniu 1975 r. trzej opozycjoniści (Leszek Moczulski, Romuald Szeremietiew i Andrzej Szomański) podjęli decyzję o powołaniu jawnej organizacji mającej na celu obronę praw człowieka w PRL. Impulsem było podpisanie Aktu Końcowego Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie w 1975 r. w Helsinkach. Ruch nie był stowarzyszeniem, nie posiadał statutu, władz ani członkostwa. Na jego czele stali dwaj rzecznicy: Andrzej Czuma i Leszek Moczulski. Taka formuła ułatwiała działanie, utrudniała represje, ale także umożliwiała łatwą infiltrację Ruchu przez agentów Służby Bezpieczeństwa. Celem ROPCiO było wymuszenie na władzach PRL przestrzeganie ratyfikowanych przez Polskę w 1977 r. Międzynarodowych Paktów Praw Człowieka i Obywatela. Ruch wydawał „Opinię” – pierwszy nielegalny periodyk w PRL z jawnie podanymi nazwiskami i adresem redakcji. Działacze ROPCiO zakładali punkty konsultacyjno-informacyjne, które udzielały pomocy ludziom prześladowanym przez instytucje państwowe, a także organizowali kluby swobodnej dyskusji, gdzie odbywały się wykłady na tematy historyczne i polityczne.

Pod koniec 1978 r. doszło do rozłamu w szeregach Ruchu. W efekcie w 1979 r. powstało kilka organizacji: Konfederacja Polski Niepodległej, Ruch Młodej Polski i Ruch Wolnych Demokratów. W marcu 2007 r., w 30. rocznicę powstania  Ruchu prezydent RP Lech Kaczyński wręczył  35 zasłużonym działaczom ordery za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce.

Download PDF
Powrót Drukuj stronę