25 listopada 1981. Pacyfikacja Szkoły Pożarnictwa

W listopadzie 1981 r. przez polskie uczelnie przetoczyła się fala strajków, w efekcie których Niezależne Zrzeszenie Studentów wynegocjowało z władzami wiele przywilejów studenckich oraz autonomie dla uczelni. Napięta sytuacja panowała wciąż w Wyższej Oficerskiej Szkole Pożarnictwa w Warszawie. Jej przyczyną było miejsce uczelni w systemie szkolnictwa wyższego. Studenci żądali, by uczelnia została objęta projektem ustawy o szkolnictwie wyższym, a nie o szkolnictwie wojskowym. Obawiali się, że będą wykorzystywani do tłumienia demonstracji i zamieszek, jak to miało miejsce w marcu 1968 r.

Od 18 listopada na terenie uczelni odbywały się liczne wiece. 25 listopada 1981 r. proklamowano strajk okupacyjny, w którym udział oprócz studentów wzięła znaczna część kadry dydaktycznej. Odpowiedzią na propozycje Komitetu Strajkowego była decyzja Rady Ministrów o rozwiązaniu uczelni 30 listopada 1981 r. Oficjalne media podawały, że szkoła została opanowana przez „bojówkę Solidarności”, którą miało być… dwóch przedstawicieli Regionu Mazowsze NSZZ „Solidarność”.

Wkrótce po rozpoczęciu strajku budynek uczelni został otoczony przez oddziały ZOMO. 2 grudnia na polecenie ministra spraw wewnętrznych Czesława Kiszczaka nastąpiła pacyfikacja uczelni przy wykorzystaniu ponad 600 funkcjonariuszy milicji i ZOMO, transporterów opancerzonych oraz śmigłowca transportowego.

Download PDF
Powrót Drukuj stronę