25 lipca 1980. Lipiec ’80

25 lipca 1980 roku zakończyła się pierwsza fala robotniczych protestów, określana jako strajki lubelskie. Protestowało około 50 tysięcy osób w ponad 150 zakładach pracy. Strajk podjęli pracownicy zakładów, m.in. „Polmozbyt” w Lublinie, Fabryka Maszyn Rolniczych „Agromet”, Lubelskie Zakłady Naprawy Samochodów, Fabryka Samochodów Ciężarowych, Lubelskie Zakłady Przemysłu Skórzanego, Zakłady Mięsne, Lubelska Fabryka Wag, Zakłady Jajczarsko-Drobiarskie, „Herbapol”. 16 lipca 1980 r. do strajku dołączyła Lokomotywownia w Lublinie. Lista postulatów kolejarzy Lubelskiego Węzła Kolejowego obejmowała m.in. wybory nowej Rady Zakładowej reprezentującej interesy ludzi pracy. Żądano pociągnięcia do odpowiedzialności osób winnych marnotrawstwa i nadużyć, zmniejszenia biurokracji oraz likwidacji przywilejów nomenklatury, a w FSC – wolnej prasy.

W regionie gdańskim do strajkowała Fabryka Przekładni Samochodowych „Polmo” w Tczewie (od 2 do 4 lipca 1980 r.), PGR w Grabowie k. Kościerzyny (8 lipca), lokomotywownie w Gdyni na Grabówku i Chylonii (23-26 lipca) i Port Gdynia (29-30 lipca).

Strajki miały miejsce podczas olimpiady w Moskwie, na której 30 lipca 1980 r. Władysław Kozakiewicz, ustanowił rekord świata w skoku o tyczce (578 cm) a na gwizdy sowieckich kibiców odpowiedział dwukrotnie „gestem Kozakiewicza”.

Download PDF
Powrót Drukuj stronę