24 czerwca 1976. Czerwiec 1976

Bezpośrednią przyczyną robotniczych protestów w 1976 r. była drastyczna podwyżka cen żywności (np. mięsa o 70, a cukru o 90 proc.), ogłoszona przez władze PRL 24 czerwca. Była to konsekwencja fatalnego stanu gospodarki wywołanego budową socjalizmu na kredyt przez ekipę Edwarda Gierka. Władze liczyły się z masowymi wystąpieniami ludności niezadowolonej z drakońskich podwyżek cen. W komendach wojewódzkich MO utworzono specjalne grupy śledczych, których zadaniem była inwigilacja potencjalnych inspiratorów wystąpień. Wprowadzono tryb przyspieszony w postępowaniu przed sądami i kolegiami ds. wykroczeń, przygotowano wolne miejsca w aresztach. Strajki rozpoczęła 25 czerwca załoga Zakładów Metalowych „Łucznik” w Radomiu. Przyłączyły się do niej inne zakłady pracy z Radomia, Płocka i Ursusa. Łącznie w czerwcu 1976 r. strajkowało ponad 80 tys. pracowników na terenie 24 województw. Protesty brutalnie spacyfikowano. Około tysiąca zatrzymanych demonstrantów przeprowadzano przez tzw. ścieżki zdrowia. 60 osób skazano na kary więzienia od 2 do 10 lat. W wyniku protestów władze wycofały się z wcześniej wprowadzonych podwyżek. Być może ważniejszy był jednak inny skutek. Powstał Komitet Obrony Robotników, później przekształcony w Komitet Samoobrony Społecznej „KOR”. Współpracownicy komitetu, m.in. Zbigniew Romaszewski oraz Jarosław i Lech Kaczyńscy, udzielali pomocy materialnej i prawnej poszkodowanym i represjonowanym robotnikom. Tak rodziła się solidarność.

Download PDF
Powrót Drukuj stronę