16 marca 1981. Bydgoski Marzec

Kryzys w stosunkach między władzami PRL a „S” zapoczątkowała odmowa rejestracji rolniczej „S”. 16 marca 1981 r. w Bydgoszczy rozpoczął się strajk okupacyjny gmachu Wojewódzkiego Komitetu Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego przez chłopską „S”. 19 marca 1981 r. odbyła się sesja Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy, na którą zaproszono przedstawicieli bydgoskiej „S” z szefem regionu Janem Rulewskim na czele. Sesja została niespodziewanie zakończona bez możliwości zabrania głosu przez związkowców, którzy w proteście wraz z częścią radnych nie opuścili budynku WRN. Wieczorem ddziały ZOMO wyprowadziły przy użyciu siły pozostających na sali związkowców. W trakcie interwencji dotkliwie pobito Jana Rulewskiego, Mariusza Łabentowicza oraz Michała Bartoszcze.

W ich obronie stanęła cała „S”. Decyzją Krajowej Komisji Porozumiewawczej 27 marca miał odbyć się czterogodzinny strajk ostrzegawczy, a 31 marca strajk generalny w całym kraju.
30 marca rząd podpisał z „S” porozumienie. Władze przyznały, że „zamknięcie sesji WRN nastąpiło bez zachowania obowiązujących reguł prawnych, a użycie sił dla usunięcia przedstawicieli »S« z budynku było działaniem sprzecznym z przyjętymi dotąd zasadami rozwiązywania konfliktów społecznych”. Związek odstąpił od przeprowadzenia strajku powszechnego. Śledztwo w sprawie pobicia działaczy „S” nie ustaliło sprawców.

Download PDF
Powrót Drukuj stronę