15 sierpnia 1988. Strajki sierpniowe 1988 – ku wolnej Polsce

Po strajkach wiosennych 1988 (kwiecień, maj), kiedy władze PRL spacyfikowały strajkujące załogi, strajki sierpniowe były lepiej przygotowane.

W sierpniu strajki miały większy zasięg, a władza nie zdecydowała się na rozwiązania siłowe (oprócz kilku przypadków). Strajkujących łączył jeden postulat – przywrócenia legalnego działania NSZZ „Solidarność”.  15 sierpnia 1988 roku rozpoczął się strajk w KWK „Manifest Lipcowy” w Jastrzębiu Zdroju. W ciągu kilku dni strajk podjęło kilkanaście kopalń. Po dwóch dniach do strajku przystąpiły zakłady z Pomorza Zachodniego. 19 sierpnia zarządzono mobilizację Rezerwowych Oddziałów Milicji Obywatelskiej. Powołano do służby ponad 12 tys. osób, jako preludium do ewentualnego wprowadzenia stanu wyjątkowego, przygotowywanego od końca kwietnia. 22 sierpnia rozpoczyna się największy w sierpniu strajk w Hucie Stalowa Wola. Strajki zostają ogłoszone w Stoczni Gdańskiej, Północnej i Porcie Gdańskim (22 VIII) oraz w Gdańskiej Stoczni Remontowej, Stoczni Wisła i Stoczni Radunia (23 VIII).

Wobec tak licznie strajkujących zakładów władze komunistyczne zaproponowały opozycji rozmowy. Do poufnego spotkania Wałęsy z szefem MSW Kiszczakiem doszło 31 sierpnia 1988 r. Po spotkaniu strajki były wygaszane przez związkowych liderów. W Gdańsku strajk zakończył się 1 września przemarszem do kościoła św. Brygidy. Wielu, szczególnie młodych strajkujących, nie było zadowolonych z zakończenia strajku. Determinacja strajkujących i postępujący rozkład aparatu władzy były jednymi z przyczyn upadku ówczesnego systemu.

Lista uczestników strajków na Wybrzeżu 1988 …>>

Download PDF
Powrót Drukuj stronę