13 sierpnia 1920. Bitwa warszawska

Bitwa Warszawska – zwana też Cudem nad Wisłą – zastała stoczona 13–25 sierpnia 1920 r. w czasie wojny polsko-bolszewickiej. Bitwa zdecydowała o zachowaniu niepodległości przez odrodzoną zaledwie 2 lata wcześniej Polskę. Sformułowanie „cud nad Wisłą” nawiązywało do daty 15 sierpnia. Wojska polskie wykonały decydujące uderzenie na Armię Czerwoną w dniu Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, Królowej Korony Polskiej.

Straty strony polskiej w Bitwie Warszawskie wyniosły ok. 4,5 tys. zabitych, 22 tys. rannych i 10 tys. zaginionych. Straty sowieckie wyniosły ok. 25 tys. zabitych lub ciężko rannych i 60 tys. żołnierzy wziętych do polskiej niewoli.

Brytyjski dyplomata lord Edgar D’Abernon nazwał Bitwę Warszawską „osiemnastą decydującą bitwą w dziejach świata”. W 1930 r. pisał: „Współczesna historia cywilizacji zna mało wydarzeń posiadających znaczenie większe od bitwy pod Warszawą w roku 1920. Nie zna zaś ani jednego, które by było mniej docenione… Gdyby bitwa pod Warszawą zakończyła się zwycięstwem bolszewików, nastąpiłby punkt zwrotny w dziejach Europy, nie ulega bowiem wątpliwości, iż z upadkiem Warszawy środkowa Europa stanęłaby otworem dla propagandy komunistycznej i dla sowieckiej inwazji (…) W roku 1920 Europę zbawiła Polska”.

Download PDF
Powrót Drukuj stronę