12 września 1683. W obronie chrześcijaństwa

Bitwa pod Wied­niem stoczona 12 września 1683 r. między wojskami polsko-habsburskimi pod dowództwem króla Jana III Sobieskiego, a armią Imperium Osmańskiego pod wodzą wezyra Kara Mustafy Paszy było starciem chrześcijańskiej cywi­lizacji łacińskiej ze światem islamu.
Turcy podeszli pod Wiedeń 14 lipca 1683 r.. Już 20 sierpnia król Jan III Sobieski wyruszył na odsiecz z armią Rzeczypospolitej. Wiedział, że kolejnym celem wojsk tureckich po zajęciu Wiednia byłaby wyprawa na Rzeczypospolitą. 3 września wojska sprzymierzo­ne spotkały się nad Dunajem. Jan III Sobieski przejął komendę nad armią liczącą 70 tys. żołnierzy. Bitwa rozpoczęła się rankiem 12 września. Hasłem wojsk polskich było zawołanie „Je­zus! Maryja!”.
Po zdobyciu obozu wezyra i oswobodzeniu Wiednia, polski król napisał do papieża Inno­centego XI znamienne słowa: „Veni, vidi, Deus vicit” (łac. „Przybyłem, zobaczyłem, Bóg zwyciężył”), a do swej małżonki Ma­rysieńki: „Bóg i Pan nasz na wieki błogosławiony dał zwycięstwo i sła­wę narodowi naszemu”.
Odsiecz wiedeńska do dziś pozostaje symbolem polskiego wkładu w obronę cywilizacji chrześcijańskiej na kontynencie europejskim.

Download PDF
Powrót Drukuj stronę