11 czerwca 1987. Jan Paweł II w Trójmieście

Czerwiec 1987 r. to jeden z najważniejszych miesięcy w najnowszej historii Polski, ale przede wszystkim Trójmiasta. To właśnie wtedy po raz pierwszy na Pomorze, chociaż była to już jego trzecia pielgrzymka do Ojczyzny, przyjechał Jan Paweł II. W 1983 r. zgody na obecność papieża w Gdańsku – stolicy „S” – nie wyraziły władze PRL.

11 czerwca 1987 r. Ojciec Święty odprawił mszę św. dla ludzi morza na Skwerze Kościuszki w Gdyni. „Świat nie zapomni, że właśnie tu słowo »solidarność« zostało wypowiedziane w nowy sposób (…) Solidarność musi iść przed walką. Solidarność również wyzwala walkę, ale nie jest to nigdy walka przeciw drugiemu”.

Równie ważne słowa, wspierające odradzający się po latach stanu wojennego i podziemnej działalności związek zawodowy, papież wypowiedział 12 czerwca w Gdańsku. Najpierw na spotkaniu z młodzieżą na Westerplatte: „Każdy z was, młodzi przyjaciele, znajduje w życiu jakieś swoje »Westerplatte«. Jakiś wymiar zadań, które trzeba podjąć i wypełnić. Jakąś słuszną sprawę, o którą nie można nie walczyć. Jakiś obowiązek, powinność, od której nie można się uchylić. Nie można »zdezerterować«. Wreszcie – jakiś porządek prawd i wartości, które trzeba »utrzymać« i »obronić«, tak jak to Westerplatte, w sobie i wokół siebie”.

Tego samego dnia podczas mszy św. na Zaspie Jan Paweł II mówił: „Jeden drugiego brzemiona noście – to znaczy: jeden i drugi, a skoro brzemię, to brzemię niesione razem, we wspólnocie. A więc nigdy: jeden przeciw drugiemu. Jedni przeciw drugim. I nigdy »brzemię« dźwigane przez człowieka samotnie. Bez pomocy drugich. Nie może być walka silniejsza od solidarności. Nie może być program walki ponad programem solidarności”.

– Mówił do nas i za nas – tak do dziś wspominają papieskie słowa z 1987 r. związkowcy.

Download PDF
Powrót Drukuj stronę