1 marca 1951. Żołnierze wyklęci

1 marca 1951 r. w Warszawie wykonano wyroki śmierci na siedmiu członkach IV Komendy Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”: Łukaszu Cieplińskim, Mieczysławie Kawalcu, Józefie Batorym, Adamie Lazarowiczu, Franciszku Błażeju, Karolu Chmielu i Józefie Rzepce. Zrzeszenie było następcą Armii Krajowej, ostatnim ogólnopolskim koordynatorem „Walki o Wolność i Niezawisłość Polski z nową sowiecką okupacją”.
Rocznica tego wydarzenia od 2011 r. obchodzona jest jako Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”,  poświęcony żołnierzom antykomunistycznego podziemia po II wojnie światowej. Święto ustanowił Sejm RP 3 lutego ub. r. Inicjatywę ustawodawczą podjął w 2010 r. śp. prezydent Lech Kaczyński.

Śmierć przywódców „Win” w 1951 r. nie oznaczała dla członków podziemia zaprzestania walki. Ostatni „żołnierz wyklęty”  w Polsce – Józef Franczak ps. „Lalek” – zginął w obławie na Lubelszczyźnie 21 października 1963 r.  Ostatni antykomunistyczny partyzant w całym bloku wschodnim zginął dopiero 28 września 1978 r. w zasadzce KGB. Był to August Sabbe, żołnierz formacji Leśnych Braci, działających na terenie Estonii, będącej wówczas częścią ZSRR.

Download PDF
Powrót Drukuj stronę