O chorobach zawodowych

Aby choroba została uznana za zawodową, konieczne jest ustalenie związku między chorobą a warunkami pracy.

Zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej dokonuje pracodawca, lekarz, pracownik podejrzewający zaistnienie choroby zawodowej, właściwemu państwowemu inspektorowi sanitarnemu, którego właściwość ustala się według miejsca, w którym praca jest lub była wykonywana przez pracownika.

Właściwy państwowy inspektor sanitarny, który otrzymał zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej, wszczyna postępowanie, a w szczególności kompletuje niezbędną dokumentację związaną z przebiegiem zatrudnienia poszkodowanego pracownika, sporządza ocenę narażenia zawodowego oraz kieruje pracownika na badanie w celu wydania orzeczenia o rozpoznaniu choroby zawodowej lub o braku podstaw do jej rozpoznania.

Do orzekania w zakresie chorób zawodowych uprawniony jest lekarz spełniający wskazane wymagania kwalifikacyjne, zatrudniony w określonych jednostkach orzeczniczych (np. poradnie i oddziały chorób zawodowych wojewódzkich ośrodków medycyny pracy). W procedurze orzekania o chorobie zawodowej przewidziany jest tryb dwóch instancji, z możliwością odwołania od orzeczenia I instancji.

Po zakończonym postępowaniu, właściwy państwowy inspektor sanitarny wydaje decyzję o zasadności lub braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej na podstawie zebranego materiału dowodowego, a w szczególności danych zawartych w orzeczeniu lekarskim, oraz oceny narażenia pracownika.

Stan prawny na 24.09.2014 r.

Maria Szwajkiewicz

Download PDF
Powrót Drukuj stronę