Jak skutecznie odwołać się od decyzji ZUS

Przykład: ZUS odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Ubezpieczony odwołał się do sądu I instancji. W odpowiedzi na pozew organ rentowy wniósł o jego odrzucenie, gdyż ubezpieczony wcześniej nie skorzystał z prawa wniesienia sprzeciwu od orzeczenia do lekarza orzecznika. Powołał się przy tym na art. 4779 § 31 kodeksu postępowania cywilnego.
Zgodnie z nim sąd ma obowiązek odrzucić odwołanie w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione m.in. od stwierdzenia niezdolności do pracy lub samodzielnej egzystencji. Taka sytuacja ma miejsce, gdy osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej ZUS.

Niewniesienie sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika oznacza bowiem, że wnioskodawca zgadza się, że wszystkie stwierdzenia w nim zawarte są prawdziwe. Tym samym proces ustalania okoliczności faktycznych (ocena zdolności do pracy, ocena czasu jej powstania), mających znaczenie dla nabycia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy zostaje zakończony (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, III AUa 927/13).

Natomiast w przypadku zgłoszenia w odwołaniu obok zarzutów dotyczących orzeczenia lekarza orzecznika Zakład Ubezpieczeń Społecznych innych zarzutów (np. doliczenia stażu pracy), uwzględnienie których uzasadnia przyznanie prawa do wnioskowanego świadczenia, Sąd może wydać rozstrzygnięcie merytoryczne, a w postępowaniu skontrolować orzeczenie lekarza orzecznika ZUS, pomimo tego, że ubezpieczony zrezygnował z wniesienia sprzeciwu do komisji lekarskiej ZUS.

Stan prawny na 26.11.2014 r.

Maria Szwajkiewicz

Download PDF
Powrót Drukuj stronę