Urlop na żądanie

W art. 1671 kodeksu pracy, ustawodawca uregulował tzw. urlop na żądanie, który obejmuje część urlopu wypoczynkowego pracownika za dany rok kalendarzowy. Termin urlopu na żądanie nie jest objęty ani planem urlopów, ani planowaniem indywidualnym (po porozumieniu z pracownikiem). O terminie wykorzystania urlopu na żądanie decyduje zasadniczo nie pracodawca, a pracownik.

Łączny wymiar urlopu na żądanie nie może przekroczyć w roku kalendarzowym 4 dni.

Szczególnemu charakterowi urlopu na żądanie odpowiada tryb jego udzielania. Przede wszystkim pracownik zgłasza żądanie udzielenia urlopu na żądanie (jednego lub większej liczby dni) najpóźniej w dniu, w którym rozpoczyna korzystanie ze swojego uprawnienia.

Zasadniczo pracodawca jest obowiązany do udzielenia urlopu na żądanie. Obowiązek udzielenia urlopu na żądanie nie jest jednak bezwzględny, a pracodawca może odmówić żądaniu pracownika. Pracownik nie może zatem rozpocząć urlopu na żądanie, dopóki pracodawca nie wyrazi na to zgody, czyli nie udzieli mu takiego urlopu (wyrok SN z dnia 16 września 2008 r., II PK 26/08). Rozpoczęcie urlopu na żądanie przed udzieleniem go przez pracodawcę może być uznane za nieusprawiedliwioną nieobecność w pracy, będącą ciężkim naruszeniem podstawowych obowiązków pracowniczych w rozumieniu art. 52 kodeksu pracy.

Maria Szwajkiewicz

Download PDF
Powrót Drukuj stronę