O urlopach – ciąg dalszy

I. Zasady udzielania urlopu

  1. prawo do urlopu w naturze – poza sytuacjami wprost przewidzianymi w ustawie niedopuszczalne jest wypłacanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop; pracownik nie może również skutecznie zrzec się prawa do urlopu (art. 152 § 2 k.p.)
  2. nieprzerwalność – co do zasady urlop powinien być udzielony w całości; podzielenie urlopu na części może nastąpić tylko na wniosek pracownika
  3. prawo do kolejnego urlopu pracownik nabywa „z góry” w pełnym wymiarze, z dniem 1 stycznia danego roku o ile w tym dniu pozostaje w zatrudnieniu

II. Wymiar urlopu wynosi:

  1. 20 dni – jeśli pracownik jest zatrudniony krócej niż 10 lat
  2. 26 dni – jeśli pracownik jest zatrudniony co najmniej 10 lat.

Ważne!
Do stażu, od którego jest uzależniony wymiar urlopu wlicza się: okresy pracy, okresy nauki, okresy zaliczane (np. okres pobierania zasiłku lub stypendium dla bezrobotnych, okres odbytej czynnej służby wojskowej, okres urlopu bezpłatnego udzielonego w celu pełnienia z wyboru funkcji związkowej poza zakładem pracy).

III. Obowiązek wykorzystania urlopu wypoczynkowego
W sytuacji, gdy po zakończeniu roku pracownikowi pozostaje niewykorzystany urlop wypoczynkowy, istnieje po stronie pracodawcy obowiązek udzielenia urlopu najpóźniej do 30 września następnego roku kalendarzowego.
W okresie wypowiedzenia umowy o pracę pracownik jest obowiązany wykorzystać przysługujący mu urlop, jeżeli w tym okresie pracodawca udzieli mu urlopu (art. 1671 k.p.). To, że decyzja pracodawcy w tym przedmiocie jest nieodwołalna, potwierdza między innymi wyrok Sądu Najwyższego z 26 kwietnia 2011 r., sygn. akt II PK 302/10: (…) Udzielenie pracownikowi urlopu wypoczynkowego w okresie wypowiedzenia (art. 1671 K.p.) zależne jest jedynie od woli pracodawcy, której pracownik nie może się sprzeciwić.

Stan prawny na 5.08.2014 r.
Maria Szwajkiewicz

Download PDF
Powrót Drukuj stronę