Umowy o zakazie konkurencji (część I)

Przepisy prawa pracy przewidują możliwość zawarcia umowy zakazującej pracownikowi prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy w czasie trwania stosunku pracy. Umowa ta może być zawarta jednocześnie z umową o pracę, w odrębnym dokumencie, ale może stanowić też część treści samej umowy o pracę.

Pracodawca może uzależnić zawarcie umowy o pracę od jednoczesnego zawarcia umowy o zakazie konkurencji.

Natomiast odmowa przez pracownika przyjęcia propozycji zawarcia takiej umowy, złożonej przez pracodawcę w czasie trwania stosunku pracy, może uzasadniać wypowiedzenie umowy o pracę, chyba że propozycja ta jest niezgodna z kodeksem (wyrok SN z dnia 3.11.1997r. I PKN 333/97).

Ustawodawca posługuje się zwrotem „działalność konkurencyjna”, nie konkretyzując o jaką działalność chodzi. Z kolei ustalenie znaczenia działalności konkurencyjnej ma strategiczne znaczenie dla określenia tzw. zakresu zakazu konkurencji. Zakres zakazu konkurencji nałożonego na pracownika powinien być określony konkretnie i możliwie precyzyjnie, przez odniesienie go do określonego zbioru produktów lub usług, nie zaś do jakiejkolwiek działalności „analogicznej” (wyrok SN z 16 lipca 2014r., II PK 266/13).

Istotą umowy o zakazie konkurencji jest powstrzymywanie się przez pracownika w czasie istnienia stosunku pracy lub po jego zakończeniu od działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy w sensie obiektywnym – w zakresie działalności, która stwarza rzeczywiste zagrożenie interesów pracodawcy. Klauzula konkurencyjna dotyczyć może w szczególności zarówno produkcji towarów lub świadczenia usług tego samego rodzaju, jak i towarów i usług zbliżonych do działalności pracodawcy.

Stan prawny na 16.09.2015 r.

Maria Szwajkiewicz

Download PDF
Powrót Drukuj stronę