Nieprawidłowy okres wypowiedzenia

Pracodawcom zdarza się czasami stosowanie krótszego okresu wypowiedzenia, niż tego wymaganego przepisami prawa. Pracownicy borykają się wówczas z problemem niewłaściwego określenia terminu ustania stosunku pracy (np. przy miesięcznym wypowiedzeniu złożonym 15. dnia miesiąca, błędnie oznaczono termin rozwiązania stosunku pracy na 15. dnia następnego miesiąca, zamiast na jego koniec).

Funkcję ochronną dla pracowników przed bezpodstawnym skracaniem wymaganego okresu wypowiedzenia stanowi art. 49 kodeksu pracy. Przepis ten przewiduje, że w przypadku skróconego okresu wypowiedzenia, umowa o pracę rozwiązuje się z upływem okresu wymaganego, a pracownikowi przysługuje wynagrodzenie do czasu rozwiązania umowy. Zastosowanie art. 49 k.p. prowadzi w konsekwencji do zrekompensowania pracownikowi utraconego wynagrodzenia.

Dodatkowo SN w uchwale z dnia 19.05.1992 r. w sprawie I PZP 26/92 wskazuje, że wynagrodzenie przewidziane w cytowanym przepisie obliczane jest jak ekwiwalent za urlop. Roszczenia o wynagrodzenie z tytułu zastosowania nieprawidłowego okresu wypowiedzenia ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.

Tomasz Gryczan

Download PDF
Powrót Drukuj stronę