Jak uspprawiedliwiać nieobecność w pracy

Przykład:
Jeden z pracowników zwrócił się o zwolnienie go na rozprawę sądową, na którą został wezwany w charakterze świadka. Czy pracodawca jest zobowiązany zwolnić pracownika od pracy, a jeśli tak, to w jakim zakresie oraz jakie zaświadczenie obowiązany jest przedłożyć pracownik?

Pracodawca jest obowiązany zwolnić od pracy pracownika wezwanego przez sąd lub inny organ administracji na czas niezbędny do załatwienia czynności związanych z tym wezwaniem.
Przepisy prawa nie określają sztywnych granic czasowych zwolnienia udzielanego wezwanemu pracownikowi. Zwolnienie takie obejmuje więc tyle czasu, ile pracownik potrzebuje do stawienia się przed danym organem. Jeżeli dokonanie czynności związanych z wezwaniem wymaga od pracownika poświęcenia całego dnia pracy, to pracodawca musi usprawiedliwić jego nieobecność w danym dniu. W sytuacji gdy realizacja tej powinności zabierze pracownikowi tylko część dnia, pozostałe godziny powinien on przepracować. Dowodem usprawiedliwiającym nieobecność w pracy jest w takiej sytuacji wystawione przez sąd pisemne, imienne wezwanie, zawierające adnotację potwierdzającą stawienie się pracownika przed sądem.

W tej konkretnie sytuacji pracodawca wydaje zaświadczenie określające wysokość utraconego wynagrodzenia za czas zwolnienia, w celu uzyskania przez pracownika od właściwego organu (sądu) rekompensaty pieniężnej z tego tytułu.

Podstawa prawna: Rozporządzenie ministra pracy i polityki socjalnej z 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy (Dz.U. z 2014.1632).

Stan prawny na 10.02.2016 r.

Maria Szwajkiewicz

Download PDF
Powrót Drukuj stronę