Zmarł Wojciech Jaruzelski

Nie żyje Wojciech Jaruzelski, komunistyczny dyktator, który próbował zdusić NSZZ „Solidarność”, były minister Obrony Narodowej, były szef WRON i prezydent w latach 1989-90.  

stan_wojenny

Stan wojenny, grudzień 1981 r. na ulicach Gdańska. fot. Paweł Glanert

 

Wojciech Jaruzelski nie odpowiedział za wprowadzenie w 1981 r. stanu wojennego, ani za masakrę robotników Wybrzeża w grudniu 1970 r. Odszedł w wieku 90 lat.

Jaruzelski pochodził z rodziny szlacheckiej, wywiezionej przez sowietów na Daleki Wschód. Tam przekonał się do komunizmu. W ZSRS Jaruzelski przeszedł szkolenie wojskowe i polityczne. Przeszedł szlak bojowy do Nysy Łużyckiej.  W 1946 Jaruzelski został skierowany do Wyższej Szkoły Oficerskiej w Rembertowie. Po wojnie Jaruzelski prowadził m.in. rozbicia  UPA, ale też podziemia antykomunistycznego.  28 maja 1946 stał na czele grupy zwiadowczej w Hrubieszowie, gdzie pierwszy i jedyny raz połączone siły WiN oraz UPA zdobyły budynki starostwa, UB i PPR.

Według IPN Jaruzelski współpracował w latach 1946–1954 jako agent informator z Informacją Wojskową.

W październiku 1956 r. Jaruzelski opowiedział się za pozostaniem marszałka Konstantego Rokossowskiego w Wojsku Polskim. Od 11 kwietnia 1968 do 21 listopada 1983 Jaruzelski był ministrem obrony narodowej. W tym czasie WP brało udział w inwazji na Czechosłowację w ramach operacji „Dunaj”, uczestniczyło w dławieniu protestów robotniczych w 1970 i 1981 roku. Od 18 października 1981 r. był I sekretarzem KC PZPR.

Podległe mu sztaby już w sierpniu 1980 r. rozpoczęły prace studyjne nad wprowadzeniem stanu wojennego w Polsce.  13 grudnia 1981 wprowadził w Polsce stan wojenny i stanął na czele Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego (WRON).

W latach osiemdziesiątych Jaruzelski zainicjował ze współpracownikami spóźnione reformy gospodarcze w 1987 roku i instytucjonalne. Był  animatorem Okrągłego Stołu. 18 lipca 1989 roku został prezydentem PRL. Wyboru dokonało Zgromadzenie Narodowe   zaledwie jednym głosem przewagi, dzięki poparciu kilku posłów Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego.

ASG

 

Download PDF
Powrót Drukuj stronę