Żegnamy Jana Wójcika, współprojektanta pomnika Poległych Stoczniowców w Gdańsku

Komitet Ochrony Pamięci Pomnika Poległych Stoczniowców w Grudniu 1970 r. w Gdańsku zawiadamia, że 9 stycznia 2019 r. zmarł inż. Jan Wójcik, wieloletni pracownik biura projektów Stoczni Północnej im. Bohaterów Westerplatte w Gdańsku, działacz „Solidarności” od początku jej powstania, członek zarządu Komitetu a nade wszystko współprojektant pomnika Poległych Stoczniowców, do końca działający na rzecz konserwacji od strony technicznej poprzez analizy, pomiary i współpracę z władzami miasta odpowiadającymi za stan pomnika.

jan_wojcik1014

Jan Wójcik odznaczony był Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Wolności i Niepodległości, oraz Krzyżem Zasługi ,,Semper Fidelis”.

Odszedł wspaniały i prawy człowiek oddany Polsce.

Msza św. za duszę Zmarłego odprawiona zostanie we wtorek 15 stycznia 2019 r. w kościele pw. Chrystusa Odkupiciela na gdańskiej Żabiance (ul. Gdyńskia 8) o godz.10.00. pogrzeb tego samego dnia na Cmentarzu Łostowickim o godz.12.30.

Śp. Jan Wójcik, urodził się 22 sierpnia 1937 roku w miejscowości Rzężawy.

Jest znany jako osoba prowadząca działalność i współpracę ze zorganizowanymi strukturami opozycji antykomunistycznej w okresie od 1970 do 1989 roku.

Uczestniczył w strajku w Stoczni Północnej im. Bohaterów Westerplatte w Gdańsku w grudniu

1970 roku, w strajku w od 15 do 31 sierpnia 1980 roku, członek NSZZ „Solidarność” w Stoczni Północnej od września 1980 roku.

W grudniu 1981 roku uczestniczył w strajku ogłoszonym w Stoczni w odpowiedzi na wprowadzenie stanu wojennego, uczestnik akcji organizowanych przez tajne struktury ”S” w Stoczni, takich jak manifestacje z okazji Dni Solidarności z Solidarnością, w proteście po delegalizacji NSZZ „Solidarność” czy po uprowadzeniu i zamordowaniu ks. Jerzego Popiełuszko.

Współorganizował tajne struktury Związku pod nazwą Stoczniowy Komitet Robotniczy, współredagował stoczniowy biuletynu „Wiadomości” oraz odpowiedzialny był za kontakty z tajnymi strukturami w innych zakładach Gdańska.

Był członkiem Kasy Wzajemnej Pomocy, jawnej, choć nielegalnej organizacji załogi Stoczni niosącej pomoc dla rodzin internowanych, aresztowanych i uwięzionych kolegów działającej w latach 1982 do czerwca 1983, po likwidacji Kasy przez SB w czerwcu 1983, członek Bractwa Oblatów Św. Brygidy w ramach, którego nadal prowadził działania pomocowe, uczestnik szkoleń organizowanych przez Bractwo dla robotników z prawa związkowego, ekonomii i najnowszej historii Polski.

Był członkiem Diecezjalnej Służby Mężczyzn organizowanej przez Bractwo dla ochrony i obsługi pielgrzymki Jana Pawła II do Gdańska w czerwcu 1987 roku.

We wrześniu 1987 roku zaangażowany w działania przejęcia Rady Pracowniczej w stoczni przez działaczy Solidarności, wiceprzewodniczący Rady w 1989 roku.

Po 1989 roku prowadził działalność na rzecz organizowania się środowisk byłych działaczy opozycji niepodległościowej oraz był zaangażowany w prace dla jej upamiętniania.

Od 1991 roku w Polskim Rejestrze Statków, członek Zarządu, przewodniczący Rady Pracowniczej, członek Zarządu, zaangażowany w jego reorganizację i restrukturyzację a także czzłonek Polskiego Stowarzyszenia Morsko-Gospodarczego im. E. Kwiatkowskiego.

Jako specjalista spawalnictwa autor wielu opracowań dotyczących nowych materiałów i metod spawania.

Współorganizował Komitet Pamięci i Ochrony Pomnika Poległych Stoczniowców w Grudniu 1970 roku w Gdańsku, członek Zarządu. Zaangażowany i współautor przeglądu technicznego Pomnika i opracowania metod jego remontu i konserwacji.

W okresie przedsierpniowym, jak i przed ogłoszeniem stanu wojennego aktywny uczestnik życia społecznego i zawodowego. Członek Stowarzyszenia Inżynierów i Mechaników Polskich, Współorganizator konferencji spawalnictwa, współautor kilku patentów i wielu opracowań dotyczących spawalnictwa. Po ogłoszeniu stanu wojennego organizator zarówno tajnych struktur Związku jak również jawnego, niezależnego życia społecznego.

Żarliwy propagator idei niepodległości i suwerenności Polski. W całym okresie swojej aktywności zawodowej wykazał się umiejętnością oddzielania działalności politycznej od zawodowej. Etykę i rzetelność zawodową doprowadził do perfekcji czego przykładem mogą być odznaczenia resortowe, takie jak: Medal za Zasługi dla Gdańska, Zasłużony Pracownik Morza czy tytuł Europejski Inżynier Spawalnik.

 

Download PDF
Powrót Drukuj stronę