Uwagi do projektu zmian ustawy Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw

Sekcja Oświaty i Wychowania NSZZ „Solidarność” Regionu Gdańskiego przesyła uwagi do projektu  zmiany ustawy Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw.

Podtrzymujemy, że należy domagać się rozmów – negocjacji  MEN ze związkami zawodowymi (rozmowy dwustronne są możliwe, mimo zerwania rozmów w Komisji Trójstronnej). Należy sprecyzować nasze postulaty i w trybie negocjacji zgodzić się na pewne propozycje w zamian za:

  • wykreślenie godzin karcianych( art. 42, ust.2 pkt 2),
  • określenie w KN pensum dla nauczycieli specjalistów – pedagogów, psychologów, logopedów,
  • doprecyzowanie zapisu art. 72 KN określającego min. środków przekazywanych na pomoc zdrowotną dla nauczycieli, zwłaszcza w obliczu podwyższenia wieku emerytalnego,
  • określenie standardów – max. liczby uczniów w klasach,
  • objęcie KN wszystkich nauczycieli niezależnie od organu prowadzącego,
  • wzmocnienie roli nadzoru państwowego nad oświatą ( roli kuratorów oświaty)
  • określenie tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin dla nauczycieli przedszkoli i innych placówek przedszkolnych pracujących z dziećmi 5 i 6 letnimi w wysokości 22 godzin

 Wybrane uwagi:

  1. Zastąpienie średnich wynagrodzeń n-li na poszczególnych stopniach awansu zawodowego wskaźnikami kalkulacyjnymi. Należy  dopominać się o zachowanie średniego wynagrodzenia  w przeliczeniu na pełne etaty. Wtedy nie będzie problemu z zatrudnianiem na niepełne etaty, co jest niezwykle istotne przy braku miejsc pracy. Trudno doszukać się w proponowanych przepisach motywacyjnego charakteru zmian, o których mowa w uzasadnieniu ustawy.
  2. Ujednolicenie wysokości tzw. dodatku wiejskiego. Nie ma zgody na włączanie ich do środków na wynagrodzenia. Dodatki zapisane kwotowo w ustawie są nie do przyjęcia, ponieważ kwoty powinny być waloryzowane.
  3. Ograniczenie niektórych uprawnień socjalnych. Likwidacja dodatków do ewentualnych negocjacji w zamian za nasze postulaty.
  4. Doprecyzowanie zasad przeznaczania środków wyodrębnionych przez organy prowadzące na dofinansowanie doskonalenia zawodowego. Budzą wątpliwości zbyt szczegółowe zapisy, które są materią rozporządzeń(zbyt wąski określenie, na co fundusz ma być przeznaczony-utrudni dyrektorom prowadzenie własnej polityki zgodnie z potrzebami szkoły). Dobrze, że zachowano 1% planowanych środków na wynagrodzenia osobowe.
  5. Określenie wymiaru i terminu udzielania nauczycielom urlopu wypoczynkowego. Zgodnie ze stanowiskiem Sekcji Regionalnej –nie ma zgody na fikcję, by nauczyciel musiał przebywać w szkole, gdy nie ma zajęć dydaktycznych, a uczniowie mają ferie czy wakacje. Należy zwracać uwagę na zadania, teraz są one wyraźnie określone w art. 64 ust. 2 KN. Przy zbyt ogólnych zapisach istnieje niebezpieczeństwo zlecania nauczycielom zadań pozastatutowych, co może sprzyjać mobbingowi. Powinno się uwzględnić wyniki badań Instytutu Badań Edukacyjnych (średnio 46 godz. 40 min.), które powinny mieć wpływ na wyższy wymiar urlopu wypoczynkowego oraz dla poratowania zdrowia. Może należałoby się domagać urlopu na żądanie? Obniżenie wymiaru urlopu wypoczynkowego z powodów określonych w art. 64a spowoduje, że nauczyciel dużo więcej czasu będzie musiał spędzić w szkole w okresie, gdy nie ma w niej uczniów. Jest to zupełnie nieuzasadnione.
  6.  Doprecyzowanie celu przeznaczenia urlopu dla poratowania zdrowia (ze stanowiska Sekcji Gdańskiej z 6 lutego br.). Zmiany  zbyt daleko idące. Urlop po 20 latach pracy w szkole jest nie do przyjęcia. Powinien być zapis, który jednoznacznie będzie oznaczał, że okres pracy uprawniający do urlopu dotyczy pracy w różnych szkołach, nie w jednej.( Samorząd gdański interpretuje, na podstawie   uchwały Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2012III PZP 1/12 , że staż pracy w tej chwili 7 letni dotyczy pracy w jednej szkole). Ograniczenie urlopu do 1 roku przy wydłużeniu wieku emerytalnego oraz ograniczenie przypadków, kiedy można udzielić urlopu, w efekcie spowoduje likwidację urlopów zdrowotnych. Orzekanie o urlopie przez lekarza medycyny pracy też nie jest dobrym rozwiązaniem  ze względu na brak dokumentacji medycznej w placówkach medycyny pracy.
  7. Rozszerzenie zakresu rejestrowania zajęć i czynności realizowanych przez nauczycieli. Dlaczego tylko niektóre zajęcia mają być rejestrowane, czemu ma to służyć? Skutkiem będzie dalszy rozrost biurokracji szkolnej. Czy właściwe  jest, nawet jeżeli  uznalibyśmy  zasadność rejestrowania czynności, by sposób rejestracji  określali dyrektorzy a nie MEN?
  8. Zwiększenie roli rodziców uczniów poprzez włączenie przedstawicieli rodziców do procedury awansu zawodowego. Udział rodziców w komisjach awansu zawodowego jako obserwatorów wydaje się być trudny do realizacji i zbędny. W tej chwili w procedurze awansu istnieje możliwość wyrażenia opinii  przez radę rodziców przy ocenie dorobku zawodowego nauczyciela mianowanego, z której rodzice rzadko korzystają.
  9. Zmiany organu właściwego do nadania stopnia awansu, zmiany w procedurze awansu zawodowego. Nie jest zrozumiały powód zmiany organu przeprowadzającego postępowanie na nauczyciela dyplomowanego. Po raz kolejny dokłada się nowe zadania dla organów prowadzących bez dodatkowych środków na ten cel (np. zapłata za pracę ekspertów). Czyżby chodziło o zmniejszenie liczby nauczycieli dyplomowanych i o przerzucenie kosztów posiedzeń  na organy prowadzące? Jeden ekspert w komisji egzaminacyjnej, to stanowczo za mało (w przypadku nieobecności eksperta, komisja będzie działała proceduralnie, ale niemerytorycznie). Stanowczo jesteśmy przeciwni tym propozycjom.
  10.  Stworzenie skróconej ścieżki awansu zawodowego dla nauczycieli posiadających staż pracy w innych formach wychowania przedszkolnego – dobra propozycja.
  11. Ułatwienie finansowania zajęć realizowanych przez nauczycieli w ramach projektów i programów finansowanych z udziałem środków europejskich. Korzystną zmianą jest możliwość realizacji przez nauczycieli dodatkowych zajęć z uczniem, wynikających z projektów i programów finansowanych ze środków budżetu Unii Europejskiej. Zastrzeżenia budzi zapis art. 35a.1., który ogranicza wynagrodzenie   z budżetu Unii Europejskiej na poziomie wynagrodzeń za godziny ponadwymiarowe wynikające ze stawki osobistego zaszeregowania nauczyciela (czy jest to zgodne z zasadami rozliczania projektów unijnych?).
  12. Doprecyzowanie sposobu finansowania jednorazowej gratyfikacji wypłacanej osobom, którym nadano tytuł honorowy profesora oświaty. Dobra propozycja. Należy też przypomnieć postulat „S”, by zwiększyć liczbę nadawanych  tytułów profesora w ciągu jednego roku szkolnego.
  13. Uregulowanie na poziomie ustawy zasadniczych kwestii dotyczących postępowania dyscyplinarnego nauczycieli – uregulowanie w ustawie spraw dotyczących postępowania dyscyplinarnego nie budzi sprzeciwu. Natomiast umiejscowienie komisji I instancji przy organie prowadzącym jest nie  do przyjęcia. Chodzi przede wszystkim o niezależność osób pracujących w komisji dyscyplinarnej oraz uwarunkowania lokalne. Wynagrodzenie dla członków komisji dyscyplinarnych, rzeczników i ich zastępców to dobra inicjatywa, chociaż dziwi fakt, że ten zapis pojawił się dopiero przy kolejnym przerzuceniu kosztów na organ prowadzący. Pozytywnie oceniamy rozszerzenie odpowiedzialności dyscyplinarnej na wszystkich nauczycieli.

 W imieniu Prezydium Sekcji:

 Wojciech Książek – Przewodniczący Sekcji Gdańskiej

 Bożena Brauer – Członek Prezydium Sekcji                                                               

Uwagi do projektu w wersji do pobrania znajdują się TUTAJ. Pobierz PDF:…>>

Download PDF
Powrót Drukuj stronę