Od strajku majowego do nowych struktur

Maj 1988 r. – młodzi robotnicy Stoczni Gdańskiej zainicjowali strajk, który przeszedł do historii pod nazwą„Wiosna Solidarności”. Przewodniczącym komitetu strajkowego w Stoczni Gdańskiej był Janusz Górczak.

22 sierpnia 1988 r. – załogi Stoczni Gdańskiej i Północnej, solidaryzując się ze strajkującymi górnikami Śląska i dokerami Szczecina, zainicjowały strajk pod hasłem: „Nie ma wolności bez Solidarności”. Kolejno do strajku przystępowały załogi Gdańskiej Stoczni Remontowej, Stoczni „Wisła”, Gdańskiego Portu Morskiego Oraz Stoczni Remontowej „Radunia”.

Powstał Międzyzakładowy Komitet Strajkowy (MKS).

1 września 1988 r. – zakończenie strajku i propozycja podjęcia rozmów przy „okrągłym stole”.

Wrzesień 1988 r.- MKS przekształcił się w Międzyzakładowy Komitet Organizacyjny NSZZ „Solidarność” (MKO), który wspomagał ponowne organizowanie się struktur związkowych w zakładach pracy. Przewodniczącym został Jacek Merkel. W skład MKO weszli przedstawiciele komitetów strajkowych tych zakładów, które strajkowały w sierpniu 1988: Stoczni Gdańskiej, Stoczni Północnej, Stoczni „Radunia” i Portu Gdańskiego. Dzięki staraniom jego członków, powstało też pierwsze biuro MKO w siedzibie przekazanej przez ks. Henryka Jankowskiego (w obiektach parafialnych kościoła pod wezwaniem św. Brygidy). Ks. Henryk Jankowski wspomagał wszelkie działania MKO.

Tak więc w drugiej połowie 1988 r. działały obok siebie dwa ciała kierownicze Związku na poziomie Regionu Gdańskiego (RKK i MKO) i podjęto decyzję o ich połączeniu.

Skład Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego:

Jacek Merkel (przewodniczący), Alojzy Szablewski, Edward Szwajkiewicz, Jerzy Kmiecik, Bogusław Gołąb, Jerzy Pękisz, Edward Pawlak, Lech Małodziński, Grzegorz Szwed i Mieczysław Olender.

Fot. P. Glanert

 

Download PDF
Powrót Drukuj stronę