Ochrona wizerunku osób prywatnych i publicznych

Zgodnie z przepisami prawa wizerunek człowieka stanowi jedno z dóbr osobistych i podlega ochronie, przewidzianej w przepisach prawa cywilnego (art. 23 k.c.), jak i prawa autorskiego. Przepis art. 81 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych  stanowi, że rozpowszechnianie wizerunku wymaga zezwolenia osoby na nim przedstawionej. Zgoda może być wyrażona w dowolnej formie, aczkolwiek nie może być „dorozumiana” (na przykład jako „braku protestu” ze strony osoby sportretowanej na zdjęciu).

Dopuszczalne jest rozpowszechnianie wizerunku stanowiącego jedynie szczegół przedstawianej całości, jak zgromadzenie, publiczna impreza (art. 81 ust. 2 pkt 2 ustawy o prawie autorskim), jeśli nie zawierają portretu konkretnych osób ani zbliżeń ich twarzy.

Sposobem na uniknięcie nieprzyjemności z tytuły roszczeń uczestników imprezy masowej jest włączenie do jej regulaminu zapisu stanowiącego, że udział w imprezie równoznaczny jest z wyrażeniem zgody na publikację wizerunku.

Możliwe jest również rozpowszechnianie wizerunku osoby powszechnie znanej w trakcie wykonywania przez nią funkcji publicznych (np. politycy) lub osoby, która otrzymała za to wynagrodzenie (np. modelka). Wykorzystanie wizerunku osoby powszechnie znanej powinno być zawsze związane z wykonywaniem przez nią funkcji zawodowych, społecznych lub politycznych. Wyłącza to zatem możliwość wykorzystywania bez zgody zainteresowanego jego wizerunku m.in. na pocztówkach, w kalendarzach czy w działalności reklamowej.

Zezwolenie na rozpowszechnianie wizerunku może być udzielone w formie dowolnej; zgoda musi być jednak niewątpliwa.

Stan prawny na 6.12.2017 r.

Maria Szwajkiewicz

Download PDF
Powrót Drukuj stronę