NSA: Opłata za postój tylko w wyznaczonych miejscach

W obrębie Stref Płatnego Parkowania (SPP) należności można pobierać jedynie za parkowanie w specjalnie wydzielonych do tego stanowiskach – uznał skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zatem potwierdza się: parkometr nie był i nie jest znakiem drogowym. Skutkiem rozstrzygnięcia NSA (Uchwała NSA z 9 października 2017 r., sygn. akt II GPS 2/17) powinna być zmiana uchwał rad gmin. Kończy się więc czas pobierania opłat niemal wszędzie by podreperować komunalny budżet.

Jak podaje Dziennik Gazeta Prawna z wnioskiem o podjęcie uchwały wyjaśniającej wystąpił prezes NSA. Dostrzegł bowiem, że w orzecznictwie sądów administracyjnych są rozbieżności dotyczące stosowania art. 13b ust. 1 ustawy o drogach publicznych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1440 ze zm.), stanowiącym, iż opłatę pobiera się za postój pojazdów samochodowych w strefie płatnego parkowania, w wyznaczonym miejscu, w określone dni robocze, w konkretnych godzinach lub całodobowo. Tymczasem samorządy naginają prawo, aby pobierać opłaty poza tak opisaną strefą.

Zatem według werdyktu NSA obowiązek uiszczenia należności za postój auta w strefie płatnego parkowania pojawia się w momencie pozostawienia pojazdu w wyznaczonym do tego miejscu. Wyklucza to pobór opłaty za pozostawienie samochodu w każdym innym punkcie SPP. Jak podaje DGP do grupy orzeczeń aprobujących taką wykładnię zalicza się wyrok WSA we Wrocławiu z 23 września 2010 r. (sygn. akt IIISA/Wr 428/10).

Wrocławski sąd uznał, że zapis uchwały określający, że w każdym miejscu strefy płatnego parkowania obowiązuje opłata, stanowi przekroczenie uprawnień rady gminy, albowiem art. 13b ust. 1 ustawy o drogach publicznych wprost stanowi, że pobiera się ją za parkowanie w SPP w wyznaczonym miejscu, w określone dni robocze, w konkretnych godzinach lub całodobowo. Podobne podejście zaaprobował NSA m.in. w wyroku z 19 czerwca 2013 r. (sygn. akt II GSK 449/12), z 6 grudnia 2012 r. (sygn. akt II GSK 1859/11) i 4 czerwca 2014 r. (sygn. akt II GSK 661/13).

Jak przypomina DGP jest i podejście, zgodnie z którym uprawnienie gminy do poboru opłaty za postój pojazdu w strefie płatnego parkowania odnosi się do całego jej obszaru i nie ogranicza się wyłącznie do wyznaczonych w jej granicach miejsc postojowych. Takie zapatrywanie zostało wyrażone m.in. w wyroku NSA z 29 stycznia 2014 r. (sygn. akt II GSK 1769/12). Sąd orzekł w nim, że strefę płatnego parkowania stanowi wydzielony obszar, dlatego na wszystkich drogach publicznych znajdujących się na tym terenie istnieje obowiązek uiszczania opłaty za postój pojazdu. Natomiast pojęcie „wyznaczone miejsce” należy rozumieć jako obszar wydzielony do parkowania na drodze publicznej.

NSA opowiedział się jednak za pierwszym poglądem.

– Ustalenie SPP nie jest równoznaczne z wyznaczeniem miejsc płatnego postoju. Zatem nie cały obszar tej strefy jest terenem, gdzie za parkowanie pojazdów samochodowych można pobierać opłatę – wskazał w ustnych motywach rozstrzygnięcia sędzia przewodniczący Janusz Drachal, cytowany przez DGP.

Download PDF
Powrót Drukuj stronę