Niedziela – dzień święty

Celebrowanie niedzieli jako prawną powinność zapoczątkowała konstytucja cesarza Konstantyna I Wielkiego z 7 marca 321 r. zarządzająca, aby tego dnia wszystkie sądy, mieszkańcy miast oraz warsztaty znajdowały się w stanie spoczynku (łac. venerabili die solis).

konstatntyn1

Konstantyn I Wielki (Caius Flavius Valerius Constantinus), objął władzę w 306 roku. Swoje rządy sprawował do 337 roku. Był jednym z najwybitniejszych polityków w dziejach świata. Konstantyn przeprowadził reformy administracyjną i sądowniczą, systemu podatkowego, rozdzielił władzę cywilną od wojskowej, podzielił wojsko na polowe i graniczne, zmienił system monetarny i wprowadził ustawowo niedzielę jako dzień wolny od pracy. W Rzymie istniała tradycja siedmiodniowego cyklu, Słońce czczono jako bóstwo, nadając mu przydomek „Niezwyciężone” (łac. Sol Invictus). Konstantyn to wykorzystał i ogłosił, że to dzień słońca będzie dniem, w którym ustaje aktywność urzędów i sklepów. Nazywano to po łacinie iustitium. W ten sposób fortelem Konstantyn wymusił siedmiodniowy cykl tygodnia, co dla chrześcijan było niezwykle ważne, a jednocześnie nie wywołało sprzeciwu pogan. Cotygodniowe świętowanie Zmartwychwstania (w jęz, rosyjskim niedziela to „zmartwychwstanie” – воскресенье) stało się oczywistością. Warto by o tym pamiętali właściciele wielkopowierzchniowych centrów handlowych i ustawodawcy.

Na zdjęciu: monety z wizerunkiem Konstantyna I Wielkiego (Wikimedia Commons)
Download PDF
Powrót Drukuj stronę