Historia: 8 lipca 1980 – preludium sierpniowe

8 lipca 1980 roku w godzinach porannych ok. 80 pracowników Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego PZL – Świdnik przerwało pracę.

Po kilku godzinach strajk ogarnął całą załogę. Bezpośrednią przyczyną była podwyżka cen żywności, w tym mięsa i jego przetworów, wprowadzona 1 lipca. Już tego samego dnia zaprotestowały m.in.: WSK Mielec, Transbud w Tarnobrzegu, warszawski Ursus, a także pojedyncze zakłady w Sanoku i Tarnowie. Sytuacja gospodarcza kraju na początku lat 80. była na tyle zła, że w każdej chwili mogło dojść do wybuchu społecznego. Podwyżka cen była tylko iskierką, która doprowadziła do wybuchu. Po proteście w Świdniku ruszyła lawina strajków, które od 9 do 15 lipca objęły takie zakłady jak: Fabrykę Samochodów Ciężarowych, Zakłady Azotowe w Puławach i Agromet.

lubelski_lipiec

Na zdjęciu: Pomnik Lubelskiego Lipca w Lublinie (Wikimedia Commons)

 

Od 16 do 19 lipca strajkował Węzeł PKP Lublin i MPK. W strajkach lipcowych na lubelszczyźnie wzięło udział 150 zakładów i ok. 50 tys. osób, a w całym kraju protestowało 177 zakładów pracy. Robotnicy ze Świdnika jako pierwsi w 1980 roku podpisali porozumienie z władzami komunistycznymi (po czterech dniach strajku).  Przedłożyli oni 110 postulatów, a porozumienie liczyło 9 punktów.  Domagali się m. in.: cofnięcia podwyżek cen, podwyżki płac, przedłużenia płatnych urlopów macierzyńskich. Wiele postulatów miało charakter socjalny. Tak więc polski sierpień rozpoczął się w lipcu od kotleta (w stołówce zakładowej w Świdniku cena kotleta wzrosła z 10,20 zł do 18,10 zł).

Download PDF
Powrót Drukuj stronę