Historia. 3 lutego 1982. Wyroki za strajk w Wyższej Szkole Morskiej

3 lutego 1982 r. Sąd Marynarki Wojennej w Gdyni pod przewodnictwem ppor. Andrzeja Grzybowskiego w trybie doraźnym wydał drakońskie wyroki i skazał Ewę Kubasiewicz na 10 lat więzienia, Jerzego Kowalczyka na 9 lat, Władysława Trzcińskiego na 9 lat, Cezarego Godziuka na 6 lat, Wiesławę Kwiatkowską na 5 lat, Jarosława Sadowskiego na 5 lat, Krzysztofa Jankowskiego na 5 lat, Marka Czachora na 3 lata.

Wyroki zapadły za zorganizowanie strajku okupacyjnego w Wyższej Szkole Morskiej, trwającego od 14 do 16 grudnia 1981 r.

Sędziowie Sądu Marynarki Wojennej zapisali się niechlubnie w powojennej historii Polski. Zdaniem sędziego Grzybowskiego polonistka i bibliotekarka pracująca w Bibliotece Głównej WSM Ewa Kubasiewicz, zastępca przewodniczącego KZ „S” w WSM i członek Zarządu Regionu Gdańskiego NSZZ „Solidarność” była zagrożeniem dla bezpieczeństwa socjalistycznego państwa. Najwyższy wyrok w stanie wojennym – 10 lat więzienia i 5 lat pozbawienia praw publicznych został wydany za … „wydanie ulotki nawołującej społeczeństwo do oporu wobec stanu wojennego” podpisanej m.in. przez Kubasiewicz.

Ewa Kubasiewicz-Houée wyemigrowała z początkiem 1988 r. do Francji. Osiadła w Bretanii. Była zaangażowana jako łączniczka zagraniczna Solidarności Walczącej. Do Polski nie wróciła. Odwiedziła ojczyznę kilka razy.

Wyroki na strajk w WSM, jak i w innych zakładach pracy. przypominały te z lat 40 i 50.

Sędziowie sądów wojskowych w latach 50. XX wieku za takie „przewinienie” wobec systemu wydawali długoletnie wyroki. Skazywali m.in. oficerów MW RP za domniemane szpiegostwo. Zapadały wyroki także z hańbiącego artykułu 1 Dekretu PKWN z 31 sierpnia 1944 r. o „wymiarze kary dla faszystowsko-hitlerowskich zbrodniarzy i zdrajców Narodu Polskiego”.

Przypomnijmy niektóre z tych niechlubnych person wymiaru niesprawiedliwości.

To choćby postać prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej – Heleny Wolińskiej-Brus, (wł. Felicja Fajga Mindla Danielak), od 1936 r. komunistycznej działaczki KZMP, kierowniczki biura Sztabu Głównego AL, szefowej Wydziału Kadr KG MO, zmarłej w 2008 r. w Oxfordzie, prokuratorów Prokuratury Generalnej – Beniamina Wejsblecha (dopracował do śmierci w 1991 r. jako radca prawny) i Pauliny Kern, sędzię sekcji tajnej Sądu Wojewódzkiego Marię Gurowską vel Górowska vel Maria Sand vel Genowefa Maria Danielak z domu Zand (to ona skazała na karę śmierci gen. Fieldorfa), zasiadającą w sekcjach tajnych przy Sądzie Apelacyjnym w Warszawie, Sądzie Wojewódzkim w Warszawie i Sądzie Najwyższym, zmarła w 1998 r., na wezwania sądu III RP się nie stawiała), sędziów orzekających w Sądzie Najwyższym – Emila Merza (dyspozycyjny, przewodniczył tajnej sekcji sędziów Sądu Najwyższego – Wydział III Izby Karnej SN, po wstępnej analizie jego działalności sędziowskiej za rażące naruszenie prawa uznano 16 spraw;  orzekał w Sądzie Najwyższym do osiągnięcia wieku emerytalnego w 1962 roku.), Gustawa Auscalera (w grudniu 1957 r.  Auscaler wyemigrował z rodziną do Izraela. Był przez kilka lat dyrektorem Centralnej Szkoły Prawniczej im. Duracza, pracował jako prokurator w Tel Awiwie do 1965 r)  i Igora Andrejewa ( był współautorem podręcznika „Prawo karne Polski Ludowej” (1954). Od 1964 profesor nauk prawnych, współautor projektu Kodeksu karnego z 1969) i Alicję Graff – wicedyrektor Departamentu III Prokuratury Generalnej, która podpisała nakaz wykonania wyroku śmierci na gen. Fieldorfie „Nilu”.

Artur S. Górski

Download PDF
Powrót Drukuj stronę