Historia: 11 stycznia 1919. Dekrety Piłsudskiego

11 stycznia 1919 r. Naczelnik Państwa Józef Piłsudski, dwa miesiące po odzyskaniu niepodległości, wydał dekret o obowiązkowym ubezpieczeniu pracowników, pierwszy polski akt prawny o ubezpieczeniu na wypadek choroby. Dekret gwarantował pracownikom i ich rodzinom pomoc lekarską, leczenie szpitalne i zasiłek chorobowy i stał się podstawą do tworzenia systemu ubezpieczeniowego. 19 maja 1920 r. Sejm podjął odpowiednią ustawę.

W 1924 r. wprowadzono przepisy o ubezpieczeniu na wypadek braku pracy, a w 1933 r. kolejne ubezpieczenia na wypadek niezdolności do pracy, śmierci w wyniku wypadku przy pracy lub choroby zawodowej. Jednostkami organizacyjnymi były kasy chorych z radami składającymi się w 2/3 z przedstawicieli pracowników i w 1/3 z pracodawców. Funkcjonowały one w miastach lub powiatach o liczbie ludności przekraczającej 50 tysięcy i były niezależne od administracji rządowej.

24 października 1934 r. rozporządzeniem prezydenta RP powstał Zakład Ubezpieczeń Społecznych z siedzibą w Warszawie. Do ZUS należało ustalanie prawa do świadczeń długoterminowych i ich wypłata, administrowanie majątkiem ubezpieczenia emerytalnego i wypadkowego oraz lecznictwo i profilaktyka chorób zawodowych. Składka na ubezpieczenie chorobowe stanowiła 6,5 proc. zarobku i była płatna w 3/5 przez pracodawcę i w 2/5 przez pracownika. Świadczenie było wypłacane przez 26 tygodni. W przypadku, gdy choroba była wynikiem wypadku przy pracy, zasiłek przysługiwał aż do wyzdrowienia. Pracujące kobiety, które urodziły dziecko, miały prawo do zasiłku w wysokości 100 proc. pensji przez 8 tygodni.

 

Download PDF
Powrót Drukuj stronę