Obława augustowska

Latem 1945 roku Smiersz i NKWD zarzuciły sieć na Polaków w północno-wschodniej Polsce. Obława trwała od 10 do 26 lipca 1945 r. Sowiecka „kontrrazwiedka”, liniowe oddziały Armii Czerwonej i NKWD przy wsparciu UB przeprowadziły szeroko zakrojoną akcję pacyfikacyjną w Puszczy Augustowskiej. Po pól tysiącu naszych rodaków zaginął wszelki ślad oprócz śladów tortur w augustowskim baraku UB i wspomnień rodzin.

oblawa_augustowska

Krzyż w Gibach poświęcony pamięci pomordowanych. Fot. Wikimedia Commons.

 

Oddziały sowieckie otaczały wsie, aresztując mieszkańców podejrzanych o wcześniejszą przynależność do AK i o kontakty powojenną partyzantką  niepodległościową.

Blisko 7 tys. osób uwięziono w obozach filtracyjnych, gdzie byli przesłuchiwani i torturowani. Z tej grupy 252 Litwinów, zaangażowanych w litewski ruch niepodległościowy, przekazano organom NKWD i NKGB Litwy. 600 Polaków zostało wywiezionych w nieznanym kierunku i wszelki ślad po nich zaginął. Do dziś ich losy są nieznane.

Zdaniem rosyjskiego Stowarzyszenia „Memoriał” dokonała tego specjalna grupa funkcjonariuszy sowieckiego kontrwywiadu „Smiersz” (Spiecjalnyje Mietody Rozobłaczenija Szpionow – Specjalne Metody Wykrywania Szpiegów, smiert’ szpionam – Śmierć szpiegom).

Ciał ofiar nigdy nie odnaleziono. Prawdopodobne oprawcy  zakopali ofiary terroru w lasach na uroczysku Wielki Bór koło Gib oraz na terenie dzisiejszej Białorusi.

W 1991 r. ustawiono w Gibach krzyż na symbolicznej mogile zaginionych. Na krzyżu umieszczono nazwiska 530 osób.

Download PDF
Powrót Drukuj stronę