Błogosławiony ks. Bronisław Komorowski, obrońca polskości

25 maja 1889 r., czyli przed 126 laty w Barłożnie przyszedł na świat błogosławiony ksiądz Bronisław Komorowski, duchowny opiekun i polityk polskiego ruchu narodowego w Gdańsku, zamordowany przez Niemców w obozie koncentracyjnym Stutthof.

Po śmierci ojca przyszłego kapłana Jana Komorowskiego jego matka Katarzyna wyszła za mąż za  gospodarza Jana Fankidejskiego. Wzorcami do naśladowania dla młodego Bronisława byli dwaj krewni ojczyma księża Jakub Fankidejski, historyk Pomorza i pedagog Collegium Marianum w Pelplinie oraz Feliks Bolt (1864-1940), późniejszy senator  Rzeczypospolitej.

Bronisław uczęszczał do progimnazjum Collegium Marianum w Pelplinie. Po ukończeniu w 1910 gimnazjum w Chełmnie wstąpił do seminarium duchownego w Pelplinie (Wyższe Seminarium Duchowne w Pelplinie). W 1914 r. otrzymał święcenia kapłańskie i w kwietniu tego roku został wikarym w parafii w Łęgowie k. Pruszcza Gdańskiego, a następnie został przeniesiony do Gdańska do parafii św. Mikołaja.

Jako wikary, oprócz działalności kościelnej, rozwinął i prowadził działalność społeczno-polityczną wśród ludności polskiej. Dzieci podczas katechez uczyły się od niego historii Polski oraz języka polskiego. Ks. Bronisław Komorowski wygłaszał kazania w języku polskim.

W 1923 r, wraz z grupą działaczy polskich założył on Towarzystwo Budowy Kościołów Polskich mające być przeciwwagą dla katolickich obsadzonych przez duchowieństwo niemieckie.

Działania ks. Bronisława Komorowskiego i Towarzystwa doprowadziły do przyznania im w 1924 r. byłej ujeżdżalni wojskowej we Wrzeszczu, którą przebudowano na kościół św. Stanisława Biskupa. Kościół, konsekrowany w maju 1925, stał się jednym z centrów polskości w Wolnym Mieście Gdańsku. Organizowane były w nim liczne uroczystości i obchody świąt narodowych.

W latach 1933-1934 ks. Bronisław Komorowski był gdańskim radnym – jedynym w 54-osobowej Radzie Miasta przedstawicielem Polaków. Kandydował również w wyborach w 1933 do gdańskiego Volkstagu, lecz nie został wybrany. W wyniku jego starań powstała Gmina Polska Związek Polaków.

Ks. Bronisław Komorowski i ks. Franciszek Rogaczewski wystarali się u papieża Piusa XI o zgodę na powstanie dwóch polskich parafii personalnych.

10 października 1937 biskup gdański Edward O’Rourke powołał ks. Bronisława Komorowskiego na proboszcza parafii personalnej. Na skutek nacisków narodowych socjalistów (NSDAP) trzy dni później zarządzenie biskupa gdańskiego zostało unieważnione przez władze Wolnego Miasta Gdańska. Było to przyczyną ustąpienia biskupa O’Rourke z funkcji biskupa gdańskiego. Nowy biskup Karol Maria Splett był już bardziej uległy w stosunku do władz Gdańska, zdominowanych przez NSDAP.

Ks. Bronisław Komorowski 1 września 1939 r. został aresztowany, pobity i uwięziony w Gdańsku w Victoriaschule. Niemcy osadzili go w obozie koncentracyjnym w Stutthofie. Został zamordowany wraz z kilkudziesięcioma działaczami polskimi w Wielki Piątek 22 marca 1940 r. w lasach nieopodal obozu. Po wojnie zwłoki ekshumowano i złożono na cmentarzu w Gdańsku-Zaspie.

W 1999 ks. Bronisław Komorowski znalazł się w gronie 108 polskich męczenników II wojny światowej, których Jan Paweł II ogłosił błogosławionymi.

ASG

 

Download PDF
Powrót Drukuj stronę