8 godzin pracy. Benedyktyńska tradycja

Ośmiogodzinny dzień pracy nie wymyślili dziewiętnastowieczni socjaliści. Podział dnia na 8 godzin snu, 8 godzin pracy i 8 godzin odpoczynku wymyślił św. Benedykt.

W 529 roku św. Benedykt z Nursji założył klasztor na Monte Cassino. Wstąpili do niego młodzi ludzie pragnący zerwać z doczesnym światem, gotowi podążać w stronę świętości zgodnie z zaleceniami swego przełożonego. Gdy dziś, nawet pobieżnie analizujemy regułę i tryb życia ówczesnych mnichów, ciekawić budzić może powracająca liczba „3”.

Zasada „omne trinum est perfectum” sięga korzeni starożytnej szkoły pitagorejskiej. Badano wtedy symbolikę i zastosowanie liczb oraz rzeczy przez nie dzielonych. Można stwierdzić, że chrześcijaństwo, poprzez Trójcę Świętą, nadało starożytnej „trójce” walor symboliczny.

Św. Benedykt polecił swoim uczniom złożyć trzy śluby: stałości miejsca (nie mogli oni być przenoszeni ani zmieniać klasztoru), zachowania obyczajów monastycznych i posłuszeństwa. Była to podstawa reguły, czyli statutu, którą do 1595 roku przyjęło ok. 100 później założonych zakonów i zgromadzeń.

Liczba 3 została również wykorzystana do podzielenia czasu dnia. Benedykt postanowił wyznaczyć mnichom dzień, w którym 8 godzin przeznaczone będzie na odpoczynek (w tym sen), 8 na modlitwę i 8 na pracę dla wspólnoty.

Download PDF
Powrót Drukuj stronę