Pierwsza tura I KZD NSZZ „S” od 5 do 10 września 1981 r. Posłanie do ludzi pracy Europy Wschodniej

Jednym z najważniejszych związkowych dokumentów lat 80. było „Posłanie do ludzi pracy Europy Wschodniej” uchwalone przez delegatów na I KZD NSZZ „S”. Demokratycznie wyłoniony zjazd swoją pierwszą turę odbył od 5 do 10 września 1981 r.

Pomysłodawcą odezwy „Posłanie do ludzi pracy Europy Wschodniej” był Henryk Siciński, delegat z Ostrowa Wlkp.

Oto treść dokumentu, który wywołał wściekłość kremlowskich satrapów.

Delegaci zebrani w Gdańsku na pierwszym Zjeździe Delegatów Niezależnego, Samorządnego, Związku Zawodowego „Solidarność” przesyłają robotnikom Albanii, Bułgarii, Czechosłowacji, Niemieckiej Republiki Demokratycznej, Rumunii, Węgier i wszystkich narodów Związku Radzieckiego – pozdrowienia i wyrazy poparcia. Jako pierwszy niezależny związek zawodowy w naszej powojennej historii głęboko czujemy wspólnotę naszych losów zapewniamy, że wbrew kłamstwom szerzonym w waszych krajach jesteśmy autentyczną 10-milionową organizacją pracowników, powstałą w wyniku robotniczych strajków. Naszym celem jest walka o poprawę bytu wszystkich ludzi pracy. Popieramy tych z was, którzy zdecydowali się wejść na trudną drogę walki o wolny ruch związkowy. Wierzymy, ze już niedługo wasi i nasi przedstawiciele będą mogli spotkać się w celu wymiany związkowych doświadczeń.

Tekst został przyjęty 8 września 1981 r.

Wnet do „Posłania” odniosło się Biuro Polityczne KC Komunistycznej Partii Związku Sowieckiego oraz jego organ dziennik „Prawda” bijąc na alarm o siłach kontrrewolucyjnych i antysocjalistycznych, które uczestniczyły w zjeździe „pod pozorem związku zawodowego” i przygotowały „otwarcie prowokacyjny i bezczelny” tekst. Leonid Breżniew uznał, iż treść „Posłania do narodów…” może „zaktywizować grupki różnego rodzaju odszczepieńców”.

Biuro Polityczne KC PZPR 16.09.81 r. opublikowało oświadczenie o „obłędnej prowokacja wobec sojuszników”.

System tzw. realnego socjalizmu i Układ Warszawski w 1981 r. miał jeszcze imperialną moc. Tym większa była odwaga uczestników I KZD. Obowiązywała też doktryna Breżniewa, sekretarza generalnego KC Komunistycznej Partii Związku Sowieckiego, o „ograniczonej suwerenności”. Obowiązywała ona w bloku „KaDeeLów” od 1968 roku i stwierdzała, że kraje członkowskie Układu Warszawskiego obowiązuje ograniczenie suwerenności państw na rzecz interesów wspólnoty socjalistycznej, Była ukuta na potrzeby ideologiczne dla interwencji w socjalistycznej Czechosłowacji celem zdławienia Praskiej Wiosny.

ASG

Download PDF
Powrót Drukuj stronę