14 września 1953. Walka władz PRL z Kościołem

14 września 1953 r. przed Wojskowym Sądem Rejonowym w Warszawie rozpoczął się proces biskupa kieleckiego Czesława Kaczmarka oraz czterech innych kapłanów z tej diecezji. Biskup Kaczmarek był zdecydowanym antykomunistą, a jego proces miał miejsce w okresie ostrego konfliktu Episkopatu z władzami starającymi się przejąć kontrolę nad Kościołem. Oskarżonym postawiono zarzuty utworzenia ośrodka dywersyjno-szpiegowskiego, usiłowania obalenia przemocą ustroju PRL, wrogiej propagandy na rzecz „waszyngtońsko-watykańskich mocodawców” oraz kolaboracji z Niemcami. Akt oskarżenia (zatwierdzony w Moskwie) przygotowali m.in. płk Józef Różański i prokurator Stanisław Zarakowski.

Cały proces został sfingowany. 22 września biskupa skazano na 12 lat pozbawienia wolności, a pozostałych 4 księży na kary więzienia od 5 do 10 lat. Proces miał skompromitować w oczach społeczeństwa Episkopat i Watykan oraz stworzyć grunt pod aresztowanie prymasa Stefana Wyszyńskiego. Odpowiedzią prymasa było słynne „non possumus”, symbolizujące niezgodę Kościoła w Polsce na podporządkowanie się komunistom.. Władze PRL aresztowały kard. Wyszyńskiego 26 września 1953 r., zaledwie 4 dni po wydaniu wyroku na biskupa Kaczmarka. Prymas Tysiąclecia odzyskał wolność dopiero w 1956 r.

Download PDF
Powrót Drukuj stronę